Tuesday, September 3, 2019

ഒരു യമണ്ടൻ അമളി

സായിപ്പിന്റെ നാട്ടിൽ അല്ല ജനിച്ചതെങ്കിലും ചെയ്യുന്ന തൊഴിലിനും ഉപജീവനത്തിനും ആംഗലേയ ഭാഷ അത്യാവശ്യം എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അറിയാതെ തന്നെ പഠിച്ചുപോയി. തുടക്കത്തിൽ തപ്പിയും തടഞ്ഞും ഒക്കെ ഭാഷ കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്ന ഞാൻ പതിയെ ഇംഗ്ലീഷ് വലിയ തെറ്റുകൂടാതെ പറയാൻ തുടങ്ങി. ഒടുവിൽ ജോലിയുടെ ഭാഗമായി നാടും വീടും വിട്ട് വിദേശ രാജ്യത്തേക്ക് താൽക്കാലികമായി കുടിയേറാൻ തീരുമാനിച്ചു. ചെന്നുപെട്ടതോ ഒരു പറ്റം സായിപ്പന്മാരുടെ നടുവിലേക്കും. പോരാത്തതിന്അ വരുടെ ഉച്ഛാരണശൈലി മനസിലാക്കണമെങ്കിൽ കര്‍ണ്ണം  കൂർപ്പിച്ചുപിടിക്കണം എന്ന അവസ്ഥയും. 

ആംഗലേയ ഭാഷ സാമാന്യം നല്ല രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കാൻ അറിയാമെങ്കിലും ആംഗലേയ വ്യാകരണത്തിൽ വല്ലപ്പോൾ എങ്കിലും അബദ്ധങ്ങൾ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്. വെള്ളക്കാർക്ക് സംസാര ഭാഷയിൽ കർത്താവ്, കർമ്മം, ക്രിയ എന്നിവക്ക് പ്രസക്തി കുറവാണെന്നിരുന്നാലും നമ്മൾ പഠിച്ച രീതി കൊണ്ടാകാം തുടക്ക കാലത്തു സംസാരഭാഷയിൽ ഞാനും വ്യാകരണത്തിനു വലിയ തൂക്കം കൊടുത്തിരുന്നു. തന്നെയുമല്ല നമ്മൾ മലയാളികൾ പൊതുവെ പറയേണ്ട വാചകം മലയാളത്തിൽ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചിട്ട് അതിനെ ആംഗലേയ  ഭാഷയിലേക്കു വള്ളി പുള്ളി മാറാതെ പരിഭാഷപ്പെടുത്തി സമർപ്പിക്കാൻ മിടുക്കരാണ്.  അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ഇംഗ്ലീഷ് അറിയാം എന്ന് അഹങ്കരിച്ചു നടന്ന എനിക്കുംപറ്റി വെള്ളക്കാരുടെ ശൈലി പ്രയോഗത്തിൽ ഒരു വലിയ അമളി.

വിദേശവാസക്കാലത്തെ ഒരു ദിവസം. തന്നിരിക്കുന്ന ജോലി വലിയ വിയർപ്പു വീഴ്ത്താതെ എങ്ങനെ ചെയ്തു തീർക്കാം എന്ന് തല പുകഞ്ഞു ആലോചിച്ചു കമ്പ്യൂട്ടർ നെ തുറിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയം. പെട്ടെന്ന് അടുത്ത ക്യൂബിക്കിളിയിൽനിന്ന്  ഒരു കരച്ചിലിന്റെ ശബ്ദം. ശബ്ദം വന്നത്  എന്റെ കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരു ആംഗലേയ വനിതയുടെ ക്യൂബിക്കിളിയിൽനിന്ന്  ആയിരുന്നു.  അത് കരച്ചിൽ തന്നെ ആണോ അതോ തോന്നിയതാണോ എന്നറിയാൻ കുറച്ചു സമയം ചെവി കൂർപ്പിച്ചു പിടിച്ചു ഞാൻ ഇരിപ്പിടത്തിൽ തന്നെ ഇരുന്നു. അവസാനം അവർ ഫോണിൽ സംസാരിക്കുകയും കരയുകയും ചെയ്യുന്നതായി എനിക്ക് മനസിലായി. എന്നിലെ മര്യാദ രാമൻ എഴുന്നേറ്റ് പോയി കാര്യം അന്വേഷിക്കാൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇരുന്നു. എങ്കിലും ഒരു സംശയം മനസ്സിൽ ഉള്ള കൊണ്ട് പിന്നോട്ട് നിന്നു - ഈ വെള്ളക്കാരെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന രീതികൾ എങ്ങനെ ആണ്? - നാട്ടിൽ ആണെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ ഒരു സ്ഥിതിവിശേഷം വന്നാൽ നമ്മളും കൂടെ പോയി ഇരുന്നു കരയും. ഇവിടത്തെ രീതി അതാണോ? അങ്ങനെ പലതരം ചോദ്യങ്ങൾ മനസ്സിൽ കൂടെ കടന്നു പോയി. എന്താണെങ്കിലും ഒരു മര്യാദയുടെ പുറത്ത് പോയി കാര്യം തിരക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു ഞാൻ ഇരിപ്പിടത്തിൽനിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. ചുറ്റുമുള്ള ക്യൂബിക്കിളുകളിൽ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ ഒരു ധൈര്യത്തിന് കൂട്ടാം എന്നുകരുതി നോക്കി എങ്കിലും ആരെയും കണ്ടില്ല. വരുന്നത് വരുന്നിടത്തു വെച്ച് കാണാം എന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു ഞാൻ അവരുടെ ക്യൂബിക്കിലേറ്റിന്റെ വാതിൽക്കൽ പോയി നിന്നു. പതിയെ കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ അവർ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ആംഗലേയ ഭാഷയിൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു "മൈ സൺ പാസ്സ്‌ഡ് ഔട്ട് " (my son passed out). 

അതുകേട്ട എനിക്ക്  പെരുവിരലിൽ നിന്ന് ഒരു തരിപ്പ് മേലോട്ട് കയറി  ഹൃദയസ്പന്ദനത്തെ ഒരു മിനിഷം  പിടിച്ചു നിർത്തിയപോലെ തോന്നി. എന്റെ മനസിൽക്കൂടെ പല ചിന്തകളും മിന്നൽപ്പിണർ വേഗത്തിൽ ഓടി. അവരുടെ ജീവന്റെ ജീവനാണ് ഈ ഏകപുത്രൻ എന്ന് അവരോടു സംസാരിച്ച പല അവസരങ്ങളിൽനിന്നും ഞാൻ മനസിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്. അറിയാവുന്ന രീതിയിൽ അവരെ സമാധാനിപ്പിച്ചിട്ട് ഇനി എന്തുചെയ്യണം എന്നറിയാതെ ഞാൻ എന്റെ മറ്റു സഹപ്രവർത്തകർ ഇരിക്കുന്ന ക്യൂബിക്കിളിലേക്ക് ഓടി. വളരെ സങ്കടത്തോടെ സുഹൃത്തുക്കളോട് കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു. ജോലിയുടെ തിരക്കിനിടയിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം അവർ കേട്ടെങ്കിലും ഞാൻ കരുതിയ രീതിയിൽ ഉള്ള പ്രതികരണം അവരുടെ പക്കൽനിന്ന് കിട്ടാത്തപ്പോൾ ഞാൻ അതിശയിച്ചു നിന്നുപോയി. ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ നിന്ന എന്റെ നേരെ ഒരു സുഹൃത്ത് തിരിഞ്ഞിട്ടു പറഞ്ഞു - അവരുടെ മകൻ ബോധംകെട്ട് (passed out) പോയതാണ് അല്ലാതെ മണ്മറഞ്ഞു (passed away) പോയതല്ല. അപ്പോഴാണ് ആംഗലേയ ഭാഷയുടെ തർജ്ജമയിൽ പറ്റിയ അബദ്ധം ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.

ഒരു യമണ്ടൻ അമളി

സായിപ്പിന്റെ നാട്ടിൽ അല്ല ജനിച്ചതെങ്കിലും ചെയ്യുന്ന തൊഴിലിനും ഉപജീവനത്തിനും ആംഗലേയ ഭാഷ അത്യാവശ്യം എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അറിയാതെ തന്നെ പഠിച്ചുപോ...